Spotkali się znajomi i goście,
duchowo nasi fundatorzy, fotografowie, pielgrzymi.
Dusze naszych przodków pośród nas według starszeństwa.
Było nas dużo.

Prezentacja nowej odsłony i podglądanie starej - radość z zobaczenia i usłyszenia osób, którzy już nie żyją. Wszystko wokół podróży, Bugu, wołyńskich krajobrazów i szczególnej - królewskiej wsi Rymacze. Był tort, wspomnienia, podziękowania i obietnice. Wciąż na Was czekają nowe publikacje.

Za nami XX-lecie działalności portalu www.rymacze.pl

Królewską wieś i Wołyń w wirtualnej odsłonie uratował portal - historię, obyczaje, tradycje życia Polaków z Rymaczach i dalekiej okolicy. Fotografie sprzed wieku, przypomniały twarze naszych Przodków- współczesne : pielgrzymki, cmentarze oraz wiele wydarzeń. Opisy wiele podpowiedzi a nawet gwarę i pieśni. Zatrzymane w kadrze, szczególne chwile – to pamięć o Wołynianach, którzy już odeszli ,dzieciach wzrastających ,zmienionych krajobrazach. Wczoraj, stało się udziałem dzisiejszego dnia i fascynacji historią. Portal pomógł odnaleźć wiele osób, rodzin, znajomych – którzy odezwali się z nieznanych miejsc powojennego życia. Stał się najciekawszą księgą najmłodszemu pokoleniu, które odkrywa miejsca i drogi życia swoich pradziadków i głębiej w Rody – żyjące od wieków na Wołyniu. Cząstka strony, to pamięć o tragedii ludobójstwa ukraińskiego w sierpniu 1943 r. Spalona wieś Jankowce i wymordowane pond 100 Polaków przynależała do parafii w Rymaczach. W całym pow. Lubomi z rąk Ukraińców zginęło ok. 4.200 osób . Pamięć o nich, życie i śmierć w dużej części zapisałem w wołyńskich książkach. Polecam z dedykacją i autografem na życzenie.

Przekazujemy ją młodemu pokoleniu – oby w historii i modlitwie, nie zapomniało o ich męczeństwie za Polskę. Radio, filmy i księga gości - to szczególnie ulubione - pod strony. Dziękujemy za wpisy: poszukiwania, zamyślenia, wdzięczność i życzenia jubileuszowe. Piszcie w księdze o swoich Rodach, tęsknotach i radościach. Fotografom dziękujemy za kronikę życia , nadsyłającym fotówki – prośbę o dalsze poszukiwania wołyńskich fotografii.

Nasza wirtualna wieś , Lubomi i okolice wciąż żyją. Przychodzimy do Rymacz rano, w południe – na wieczórki. Kiedy kto chce puka, otwiera kościół, niesie światełko na cmentarz. Ten cud trwania w internecie zawdzięczamy : Jackowi Czerpakowi, Rafałowi Kołtunowi i mnie piszącemu dwadzieścia lat do Was . Spełnienie obietnicy danej przed śmiercią mojej babci Maryni „Nie zapomnijcie o Wołyniu”- prosiła. Mama Stanisława z Lewczuków kilkanaście razy była na odpustach i cmentarzu w Rymaczach i Lubomlu . Jej prośba do mnie przed odejściem , była podobna „nie zapomnijcie Rymacz”. Sto innych głosów matek i ojców - siwiutkich głów i dobrych oczu – stoi za nimi. Łączymy dwa światy i dwie nasze Ojczyzny : Wołyń i Polskę.

Bądźcie zdrowi z Jubileuszem.
Pamiętajmy o sobie i wołyńskiej Ojczyźnie !!!

Zostaw swoją ocenę

14 Dzięki

0 Dzięki

a jeśli masz jakieś pytania... napisz

--- formularz kontaktowy ---

z Wołyńskim ukłonem

Krzysztof Kołtun

autor